Περίμενα να σε δω να τρέχεις
να τρέμεις
μέσα στο χάος του κόσμου
τα πόδια που χτυπούν την άσφαλτο
τα αυτοκίνητα που δεν σταματούν
τα χέρια που σφίγγουν
αντί για χέρια και αγκαλιές
λαιμούς, καρδιές
τις κούτες στις γωνίες των εμπορικών
τα παγωμένα βλέμματα στα λεωφορεία
τα απρόσωπα ανύπαρκτα αόρατα ακορντεόν
και πλαστικά ποτήρια
τον μισοπεθαμένο σκύλο στο περίπτερο
τον οδηγό που βρίζει τον ζητιάνο
Περίμενα αλήθεια
Ματαιόδοξα
το βλέμμα σου
ίσως και μόνο την όψη των χεριών σου
να λικνίζονται δίπλα στο σώμα σου ρυθμικά
ήλπιζα
σε ένα γκρι πιο φωτεινό από εκείνων
Τα μάτια σου
Να λευκαίνουν λίγο , απαλά
Κρίμα
σε είδα
Και να τρέχεις και να τρέμεις
Προς την αντίθετη κατεύθυνση
Μαζί τους .
Πέμπτη 1 Σεπτεμβρίου 2016
Περίμενα
Εγγραφή σε:
Σχόλια (Atom)