Πέμπτη 1 Σεπτεμβρίου 2016

Περίμενα

Περίμενα να σε δω να τρέχεις
να τρέμεις
μέσα στο χάος του κόσμου
τα πόδια που χτυπούν την άσφαλτο
τα αυτοκίνητα που δεν σταματούν
τα χέρια που σφίγγουν
αντί για χέρια και αγκαλιές
λαιμούς, καρδιές
τις κούτες στις γωνίες των εμπορικών
τα παγωμένα βλέμματα στα λεωφορεία
τα απρόσωπα ανύπαρκτα αόρατα ακορντεόν
και πλαστικά ποτήρια
τον μισοπεθαμένο σκύλο στο περίπτερο
τον οδηγό που βρίζει τον ζητιάνο
Περίμενα αλήθεια
Ματαιόδοξα
το βλέμμα σου
ίσως και μόνο την όψη των χεριών σου
να λικνίζονται δίπλα στο σώμα σου ρυθμικά
ήλπιζα
σε ένα γκρι πιο φωτεινό από εκείνων
Τα μάτια σου
Να λευκαίνουν λίγο , απαλά
Κρίμα
σε είδα
Και να τρέχεις και να τρέμεις
Προς την αντίθετη κατεύθυνση
Μαζί τους .