Θλιμμένοι και θλιβεροί εθεροβάμονες ,
Θλιμμένοι
που ακροβατείτε στα σκοινιά
που πέφτετε
που τα δάκρυα
καμιά κουβέντα για ίαση μα
δάκρυα σταλαγχτίτες δάκρυα φλόγες
που κόβουν σαν γυαλιά
που καίνε
σαν τις στάχτες .
Σαν σιωπή .
Σιωπή,
Τρομαχτική εκείνη η ανανδρία
να βλέπω μέλη ανθρώπινα διασκορπισμένα σε υπονόμους
και να κρατάω την ανάσα
να αλλάζω όψη , αδιάφορη
να στρέφω το κεφάλι μου αλλού .
Μάταιο ονειροπόλημα , μάταιο ρίσκο
μάταιη ίσως
κι η αγάπη για ζωή.
Θλιβεροί
απόρροια ειρωνείας
των σοβαροφανών ρεαλιστών
των μόνων
που δεν σας περιγελούν , εκείνων
που αληθινά σας κλαίνε.
Θλιμμένοι και θλιβεροί πραγματικά
και τελικά
σε τι διαφέρει το ένα επίθετο απ'το άλλο;