Και είπα
πως δεν υπάρχει κάτι πλέον
να νιώσει κανείς χειρότερο
από το συναίσθημα όταν
αντικρίσει
τα ακρωτηριασμένα χέρια των ονειροπόλων
να κείτονται άψυχα
ή να κρατάνε σπαθιά
και να κόβουν λυσσαλέα τα σκοινιά των χαρταετών
που διατηρούν τον ουρανό γαλάζιο ,
που τουλάχιστον κρατούν κάπως έναν θόλο ετοιμόρροπο .
Ακόμα ,
και ακόμα όταν το στερέωμα του κόσμου
είναι μια καρβουνιασμένη κουκίδα .
Θαμμένη και αυτή
θαμμένες κι οι υπάρξεις
στα έγκατα των ψυχών τους
βαθιά μέσα
σε ξεχασμένο βούρκο .
Δευτέρα 13 Μαρτίου 2017
Τα χέρια τους
Εγγραφή σε:
Σχόλια ανάρτησης (Atom)
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου