Θα 'ρθουν
κι άλλες συννεφιασμένες μέρες
και άλλα δάκρυα θεόσταλτα
να ποτίσουν τα λουλούδια στον κήπο σου
κι άλλοι αέρηδες βοριάδες ,
να χτυπήσουν ορμητικά το λερωμένο τζάμι
Οι βροχές , το παγωμένο περβάζι του παραθύρου
Θα έρθουν
και άλλα ποιήματα κι άλλα βιβλία
Κι άλλα πινέλα να πνίξουν τους μουσαμάδες στους τοίχους
Κι άλλα τραγούδια κι άλλες μουσικές
Και στίχοι
Να αντηχήσουν μονάχοι στο κενό σου
Και άλλες λέξεις , καρδιά μου
Να γεμίσουν άσκοπα τα χαρτιά,
Θα ' ρθουν σου λέω για σένα και για μένα
προτού μουσκέψουν τα κεριά μας απ ' τα δάκρυα ,
προτού
Πεθάνουν τα ποιήματα - πώς άραγε , ρωτάς -
προτού με θάψω και με κλάψω μοναχή μου
σε κολασμένο , μαρτυρικό Παράδεισο .
Πάντα
- να το θυμάσαι αυτό το άπειρο -
θα υπάρχει κάτι για να κλαις
Για να κρατάς
αιώνια την υπόσχεση
πως μένεις πάντοτε ίδια .
