Μαύρη Τρύπα

Αναλογίζομαι τα πράγματα που σκέφτηκα ,
Τις λέξεις που ξεστομισα , μέρες χημικων αντιδράσεων
Τα πλάνα που ματαιωσα ,
Τις πράξεις που δεν μου πέρασαν ποτέ από το μυαλό.
Άφησα δυσοίωνες στιγμές σε χάσμα χρόνου και μάγειας ,
Έχασα μερόνυχτα ,ήλιους βροχές και ουράνια τόξα ,
και άλλα συναισθήματα πικρά , στιγμές καταρρακτώδους λάμψης ,
να στοιχειώνω λαβυρίνθους , την τρίτη ψύχη ,
αφήνοντας τις τύψεις να γίνουν σαράκι μέσα μου ,
και σπαταλώντας ηρεμία και γαλήνη
σε ατέρμονα παιχνίδια συνειδήσεων ,
μίκρες , όμως συνάμα ατέλειωτες υπερβολές.
Και είναι και ό,τι θα θελα και πια δεν το μπορώ
αγύριστος χρόνος , χαμένος χρόνος νύχτας ,
κι είναι και η απουσία των δυνάμεων ,
εκείνων που θα με αλλαζαν ολότελα ,
πλάσμα παραλλήλου σύμπαντος
εκείνου που δεν θα 'πρεπε να ήθελα να γίνω.
Είναι κι η συσκότιση όλων των παραπάνω ,
και ο φόβος , και ο ρεαλισμός , το απρόσιτο του μέλλοντος
και πάλι το χάος της συσκότισης , μετά νέο χάος
και χάος που οδηγεί στο χάος , χάος , χάος
Και ενέργεια μαύρη τρύπα που δεν βγάζει πουθενά.
Αγχώνομαι .