Οι συλλογισμοί του προφανούς

Αναρωτιέμαι λοιπόν , τι πάει στραβά όταν όλα πηγαίνουν ίσια .

Ο άνθρωπος , φαίνεται , το έχει το μόνιμα ανικανοποίητο .
Όχι επειδή θέλει όντως περισσότερα . Είναι το ότι έχει , δυστυχώς, ανάγκη να επιθυμεί .Πρέπει να βρει τρόπο. Να στερηθεί , αν χρειαστεί , για να θελήσει .Δεν επαναπαύεται. Μπορεί ακόμα και να προξενήσει προβλήματα στον εαυτό του , να βρει μικροπράγματα που δυνητικά τον ταλαιπωρούν για να τον ικανοποιήσουν , να καλύψουν την ανάγκη του για θλίψη . Ίσως επειδή η θλίψη είναι ο δυναμικός παρακινητής όλων των πραγμάτων , συναισθημάτων , ανθρώπινων σχέσεων και δημιουργίας . Ίσως πάλι επειδή η κάλυψη του έμφυτου μηχανισμού της επιβίωσης χρειάζεται κάποιας μορφής αγώνα , και εμείς , αιώνιοι μαζοχιστές , τον προκαλούμε .

Τελικά όμως
Η δυστυχία ,
εκείνη η αφόρητη θλίψη,
όταν χτυπήσει
γιατί θα το κάνει ,
Μας αφήνει αέναα κινούμενους
σε δυνάμεις
Που δεν μπορούμε να ελέγξουμε ,
σαν εκκρεμές ,
Και χτυπάμε ο ένας τον άλλον
Σαν να μην έχουμε επιλογή,
Απλά επειδή δεν έχουμε επιλογή.

Γιατί αυτά που λέω είναι ηλίθια γενικευμένα συμπεράσματα των δικών μου αυτοδημιούργητων προβλημάτων . Δεν ισχύουν , ή παύουν να υπάρχουν ,  και σαν πιθανότητες ακόμα μέσα στον ανθρώπινο πόνο και μέσα στον δήθεν φιλοσοφημένο ιδεατό κόσμο. Επειδή , ωστόσο, είναι περιοριστικό , άδικο και εγωιστικό να βάζουμε τον πόνο του καθενός σε ζυγαριά ή να τον μετράμε με ειδικό θερμόμετρο για να υπολογίσουμε αν υπάρχει , ποιά είναι η αξία του σε σχέση με των άλλων , ή την διαφορά του από το βαρίδι που έχουμε τοποθετήσει από την άλλη πλευρά , κάθε συναισθηματικό χάος ανθρώπου είναι υπολογίσιμο .

Αυτοδημιούργητο ή μη .
Ρεαλιστικό ή όχι .
Ακόμα και αν καλύπτει απλές ανάγκες ή ρομαντικούς αισθησιασμούς και πλάνα .
Και αυτό όχι επειδή ισχύει απαραίτητα .
Αλλά επειδή δεν μπορείς να υποτιμήσεις την σκέψη κανενός .
Γιατί δεν την έκανες εσύ , και δεν είσαι η σκέψη . Ούτε και θα υπάρξει ποτέ αυτούσια στο δικό σου κεφάλι , δεν θα μπορέσεις να την συλλάβεις με αυτά της τα μέτρα και τους ήχους που την συνοδεύουν , παρά μονάχα σε κάποια παρεμφερή της μορφή .
Μην δίνετε σημασία σε όλη αυτή τη σειρά συλλογισμών. Κοινοτυπίες , αερολογίες ή ανούσια λόγια , απλά και μόνο για να διευκολύνουν την δική μου εξαγωγή συμπεράσματος , την κατάληξη μου στο προφανές .