Κι ένιωσα και μια λαχτάρα και κάτι βαθύ σαν κάψιμο
να νιώσω τις λέξεις καθώς νιώθουν, όπως νιώθουν , ό,τι νιώθουν
να βλέπω τα μάτια να λάμπουν και να κλαίνε και να πονούν
να κλείνω τα μάτια κι η πένα να τρέχει σε φύλλα και σε χαρτιά
τετράδια, σκοτεινά δωμάτια , βαριές κουρτίνες , σκόνη , λίγο φως στην γωνία
και εκεί στην μέση να στέκεται και να φτιάχνει εικόνες
ο υλικός σωρός συναισθημάτων .
Όταν έπιασα το απόκομμα τους ,
δάκρυα ,
Με καψε .
Τετάρτη 28 Δεκεμβρίου 2016
Για την ποίηση
Εγγραφή σε:
Σχόλια ανάρτησης (Atom)
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου