Απλώνω το χέρι μου κοντά της και γραπώνεται απότομα ,
Και άξαφνα νιώθω ,
σαν ρεύμα και φωτιά που καίει την ύλη ,
να διαπερνάει μέσα απ ' τα χέρια μας η θλίψη της ,
να καίει την ψυχή μου ,
χωρίς να καίει ,
απλά να ρίχνει φως και ζέστη ,
να νιώσω κάτι απ' τις στάχτες της ,
Να τσουρουφλάνε τα αποκαΐδια τις άκρες των δακτύλων του μέσα μου .
Αναμένοντας την αναγέννηση του φοίνηκα .
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου