Στιγμή κατακλυσμού

Είδα ακροδάκτυλα που στάζαν χρυσόσκονη και αποχρώσεις
Σκοτάδι ,
Και όλη η λάμψη εκεί,
σε αυτά τα χέρια που τρίβανε χρώμα ολόγυρα
στο χάος του απόλυτου σκότους και της ανυπαρξίας ,
χρώμα σε κάθε του μορφή,
Χρώμα σε σκόνη , νερό , αέρα και μπογιά ,
Ακόμα και χρώμα σε μαντήλια και άνθη και λέξεις .
Και έφτιαχνε κόσμο το χρώμα και η λάμψη του ,
έφτιαχνε ουσία και συναίσθημα  ,
τίποτα που να' ναι ύλη ,
μία ανύπαρκτη διάσταση ,
Μία επιπλέον
Ή και λιγότερη ,
Κάτι που λείπει από ο,τι υπάρχει γύρω μου .

Φτιάχνει την θλίψη κόκκινη ο χίμμαρος αυτός ,
Να 'ναι βίαιη , δυναμική και με ένταση ,
ίσως και αβάσταχτα  αισιόδοξη
Κάτι μικρό απο επανάσταση και κίνημα .
Φτιάχνει έναν κόσμο ολόιδιο
Φτιάχνει ομοίωμα ,
Ένα μικρό άπειρο πνευματικής υπόστασης
μία ανέλεητη πομπή συναισθημάτων
Η ανυλοπόγιστη αξία των ψυχών .
Εκεί θυσιάστηκα λοιπόν ,
Στο χρώμα που είδα
Στις αόρατες λέξεις του .