Μαύρη Πεταλούδα

Είδα τα μάτια τους
γεμάτα δάκρυα
Είδα στα χέρια τους
γραμμένο πόνο
είδα τα χείλη τους
χαραγμένες λέξεις οργή - σιωπή
κουβέντες
που δεν ειπώθηκαν
και όμως
πάνω στο κύμα
Πόνος - αναστεναγμμός
Παρατημένος.
Λίγο πιο κάτω
Εκεί που δεν υπάρχει ανάσα και σου κόβεται
φωτιά
μέσα σου και έξω σου
στους πνεύμονες
μέσα στο θρόισμα του κύματος
ουρλιάζουν ψυχές
όπως τα δέντρα όταν πεθαίνουν .

Δεν τις ακούς
Είναι μονάχα βουητό ο ήχος
κάλυψη συνειδητή των τύψεων
Θόρυβος πλήρης του νερού
στο μυαλό σου
ίδιος της ανεμοδαρμένης αιχμής
στο βουνό.
Βάζεις τα χέρια σου
στα μάτια τα κλειστά
μπαμπάκια
μέσα στα αυτιά σου
Υπέρμετρους λαρρυγισμούς φωνές
απ’ τις χορδές σου
που ξέρουν να λένε
για την χρυσή καρέκλα
την παγωμένη
και όλα γύρω της
Φλεγόμενα
Τίποτα να μην παιρνά.
Πετάς χαλίκια
πάνω στην κοπή των βράχων
γύρω απ ‘τις φλόγες
ίσως και μέσα τους
μόνο όταν ακούς
για τα λεφτά σου
που ούτε καν τα ‘χεις
Γάιδαρε
και λες ότι κάτι έκανες
μέσα στην ιδιοτέλεια σου
ουρλιάζοντας για τις συνωμοσίες 
που μυρίστηκες
καθώς έσκυβες το κεφάλι .
Κι είπες
να κλάψεις πονεμένος
τα πούλια
που δεν θα δουν Σεπτέμβρη για να φύγουν
μα ούτε καν να ’ ρθουν
να νιώσουν
Πρωτομαγιά.

Κλάψε
Όταν ακούς για βόμβες
Για ανθρώπους που τρέχουν
πόνος
φόβος - αλάτι
που ρίχνουν
σε ανθρώπους - σαλιγκάρια
σε σένα
που έχεις κρυφτεί
στο κέλυφός σου
μεχρι να σε χτυπήσουν
Απροειδοποίητα
άσπονδοι φίλοι - εχθροί
όλοι είναι το ίδιο .
Κλάψε
Κλάψε για όλα
για τους αθώους νεκρούς
στις πόλεις
τους φίλους
που σου πλασάρουν
Μόνο το δάκρυ αυτών των αθώων θα δεις
Όχι των άλλων
των πάμπολλων άλλων
ή και των λίγων
ακόμα και των αιώνιων
δήθεν εχθρών .

Μαύρη πεταλούδα
Εσύ
Που θα πεθάνεις σε μια μέρα
Σήκω
Άνοιξε τα κομμένα φτερά
Και πέτα
για όσο σου’ μεινε
όχι για σένα
Μα για τις κάμπιες στο κουκούλι σου
Σήκω .