Για κάθε φορά

Είναι για τις φορές που λίγο πολύ νιώθουμε κενοί , Όλοι .
Είναι για τις φορές που η δυστυχία σου είναι τόση πολλή που τελικά δεν φτάνει να καλύψει .
Είναι για το πρωί που αψήφησες την ομορφιά της μέρας , την δύναμη του υπέροχου , την ύπαρξη του καλύτερου , του πνεύματος , του θεού.
Είναι για τις φορές που είτε εσύ είτε ο ύπνος σου,  χαθηκατε στην ανασφάλεια.
Είναι για την μέρα που άρχισες να καταλαβαίνεις πως όταν είσαι μόνος ,
Ξεχειλίζει το άγχος και ο φόβος από παντού μέσα σου ,
πως πια διασκορπίζεται παντού ,
στον χώρο ,
στο πνεύμα ,
στην ψυχή και την ουσία σου ,
στα κείμενα , ερωτικά και μη,
στις αυτοκαταστροφικές σου σκέψεις , εκείνες που κάποιοι υποτίμουν ,
στο σκίρτημα
το βλέμμα .
Είναι για το χάραμα που περίμενες την ανατολή
Και όμως ,
Όταν ο ήλιος σε έλουσε
Κατάλαβες ότι ποτέ δεν ήρθε , πως δεν τον ένιωσε να καίει
Πως χάθηκες ή χάθηκε στην διάδρομη .