Κυριακή 15 Μαΐου 2016

Καινούργια ζάλη

Είναι μερικά βράδια που χάνομαι .
Με κατακλύζουν σκέψεις χωρίς σαφή προσδιορισμό .
Απλά έχεις ανάγκη να αφήσεις το μυαλό σου να τρέξει ,
Να ξεφύγει από τα προκαθορισμένα πλαίσια ,
Ουσία ανούσια , άνευ νόηματος ,
Με την μεγαλύτερη ωστόσο σημασία , την εντονότερη , ισχυρότερη ροή .
Σου έχει τύχει ;
Βοηθά . Όταν ζαλίζεσαι , τότε το να στροβιλιστείς αντίθετα γύρω απ ' τις σκέψεις σου και τον εαυτό σου είναι το μόνο που σε επαναφέρει . Έχεκς ανάγκη και λόγη τρέλα ε;
Μην φοβάσαι , δεν βλάπτει , κάτι ξέρουν και τρελαίνονται οι τρελοί .

Είναι μερικά βράδια που χάνομαι .
Εκείνες τις νύχτες όλα μέσα μου τρέμουν .
Τίποτα δεν έχει λογική .
Επαναλαμβάνεται στο μυαλό μου αδιάκοπα
Η πιθανή απόλυτη συντριβή .
Είναι τόσο έντονη , αυθόρμητη και συνεχής , λες και με ελκύει .
Κάθε φορά καινούργια , διαφέρει σε βαθμό και υπερβολή από την προηγούμενη
προ δευτερολέπτων εκδοχή της .
Αν σου συμβεί, τότε πρόσεχε .
Να τις φοβάσαι εκείνες τις ώρες .
Ξεχνάς να γυρίσεις από την άλλη και να περιστραφείς κανονικά .
Τότε ζαλίζεσαι και πέφτεις .
Εκείνες τις ώρες η πτώση δεν έχει τέλος
Και συνειδητοποιείς
Ότι κάνουν λάθος οι τρελοί και τρελαίνονται
Και ξέρουν που φωνάζουν ,
Γιατί αβάσταχτη τελικά
Είναι συχνότερα η βαρύτητα ,
Το φορτίο του να επαναλαμβάνεται ατέρμονα και αναπάντητα
Ένα απροσδιόριστο σύμπαν .

Πες μου ποιον φόβο αγάπησες πάλι;

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου